Herdenken en geconfronteerd worden op social media

Een trainingsavond op de atletiekbaan in Groningen verloopt net zoals elke andere avond. De vriendinnengroep wisselt schema’s van 150 meter hardlopen af met korte pauzes op de tribune langs de baan. Ze sporten op hoog niveau en trainen bijna elke dag samen om te presteren in wedstrijden door heel Nederland. Marieke en Britte lopen dezelfde afstand en zijn door de vele tijd die ze samen doorbrengen goede vriendinnen geworden. Dagen en weken vlogen voorbij, maar op deze avond staat de tijd plotseling stil. Als gevolg van een aangeboren hartafwijking, zo blijkt later, raakt Britte op de tribune buiten bewustzijn. Ze overlijdt een aantal dagen daarna in het ziekenhuis. Wat overblijft zijn herinneringen, waaronder die op social media.

Op de dag van de uitvaart wordt de waarde van social media al duidelijk zichtbaar. Op Facebook wordt Britte veelvuldig getagd in een laatste groet en haar tijdlijn stroomt vol met steunbetuigingen aan familie en vrienden. Marieke ontdekt de berichten in de nasleep van het afscheid en haalt er steun uit. Het lijkt op een condoleanceregister, maar dan informeler. Foto’s met Britte worden gedeeld en mooie momenten worden nog eens opgehaald. Zo blijft Britte er nog een beetje bij.

Online even weer in leven

Uiteindelijk komt de stroom aan berichten tot stilstand. Het profiel van Britte blijft bestaan tussen al die andere mensen op Facebook. Tweelingzus Marloes denkt het wachtwoord wel te weten maar logt liever niet in. Hoe close ze ook waren, een social media account blijft toch iets heel persoonlijks. Over wat er met haar profiel zou moeten gebeuren hebben ze het nooit gehad. Zo blijft op Facebook eigenlijk alles bij het oude. Op hun gezamenlijke verjaardag komt de pagina van Britte weer tot leven als haar zus schrijft dat ze allebei 22 zouden zijn geworden. Weer volgen vele reacties van meelevende mensen die bevriend zijn met Britte en Marloes op Facebook.

Het beeld van Britte blijft levendig met social media

Ook Marieke leest mee en haalt er steun uit. Al scrollend komt ze uit in de periode voordat Britte overlijdt en ze zelf nog berichten post. Haar berichtjes herinneren Marieke aan hoe haar vriendin en trainingsmaatje was en dat geeft een vertrouwd gevoel. Hoewel Britte niet veel van zichzelf deelde ziet ze op foto’s weer hoe ze eruit zag en wat voor houding ze had op de baan. Het beeld van Britte vervaagt, maar op deze manier blijft de herinnering ook voor Marieke levendig.

Pijnlijke momenten op social media

De tijd verstrijkt en als de sterfdag dichterbij komt wordt er ook op Facebook weer stilgestaan bij het overlijden van Britte. Het biedt nog steeds troost maar de actieve status van het profiel heeft ook een keerzijde. Marieke wordt geconfronteerd met een spambericht waarin Britte automatisch wordt getagd en Facebook vraagt of ze haar vriendin wil feliciteren met haar verjaardag.  Ook staat de informatie op Britte’s profiel in tegenwoordige tijd geschreven alsof ze er nog altijd is. Ondanks dat het beperkt blijft tot Facebook vragen Marieke en andere vrienden zich af of dit niet anders kan. 

Marloes vindt het vooral belangrijk dat Britte, haar zus en beste vriendin, niet vergeten wordt. Aan de andere kant weet ze ook dat het voor haar en andere nabestaanden zowel fijn als confronterend kan zijn om het profiel van Britte onveranderd te laten. Naast Facebook heeft ze ook haar sporen achtergelaten op de atletiekbaan waardoor actiefoto’s en wedstrijdresultaten waarschijnlijk altijd vindbaar zullen blijven. De herinneringen op Facebook wil Marloes daarom ook niet zomaar laten verdwijnen. 

Ruimte voor online herdenken

Wanneer de nabestaanden horen van de mogelijkheid om de Facebook-pagina een herdenkingsstatus te geven blijkt dat een ideale oplossing. Hierdoor is haar profiel niet meer actief maar kunnen mensen nog wel herinneringen aan haar ophalen. Nabestaanden worden nu niet meer onverwacht geconfronteerd met het verlies van Britte en hebben zelf in de hand wanneer ze hierbij stil willen staan. 

Bij Marieke is het dubbele gevoel dat ze had bij het Facebook-profiel verdwenen. Nu kan ze met een gerust hart zelf bepalen wanneer ze de mooie momenten wil herbeleven op de tijdlijn van Britte. Het zet haar zelf ook aan het denken over haar eigen online nalatenschap. Alles wat ze op Facebook post en niet verwijderd is blijvend. Het vormt een begin van haar testament en dat wil ze regelen voor haar nabestaanden.

Door voor jezelf te bepalen wat er met je social media profielen moet gebeuren kunnen nabestaanden deze wensen met een goed gevoel uitvoeren. Ze hebben daarvoor geen persoonlijke gegevens zoals wachtwoorden nodig maar hoeven alleen te weten waar je actief bent en wat er met dat account moet gebeuren als je er niet meer bent. Vervolgens kunnen zij als familie bij Facebook, LinkedIn, Twitter en andere social media aangeven dat je overleden bent en wat de vervolgstap moet zijn. Regel dit gratis met het Social Media Testament van Nuvema Uitvaartverzekering.

Nuvema uitvaartverzekeraar. Thuis in uw regio.
Top