Hilda in haar tuin.

Aangeslagen beeldje

Als Apeldoornse draagt Hilda (58) de gevolgen van de aanslag op Koninginnedag in 2009 nog steeds mee. De leegte die achterblijft vult ze dagelijks met een bijzonder aandenken: ‘het is er altijd’.

Beeldje

Niets meer

‘Mijn enige broer stopte even met zijn fiets om te kijken naar de stoet toen de auto door het publiek kwam rijden. Hij was vrijgezel en toen hij overleed was er niets meer van hem.’ Een bezoek van de koninklijke familie, interviews met landelijke media, Hilda laat alles maar over zich heen komen.

Verwerken

Inwoners van Apeldoorn verwerken de tragedie op hun eigen manier. Zo uiten kunstenaars hun emoties in hun werk. Een bronzen beeldje trekt de aandacht van Hilda: ‘ik zag het in de krant en dacht: “die is van mij”. Er was een tentoonstelling en daar heb ik het gekocht.’

In de lucht

Het kunstwerk beeldt twee slachtoffers uit die in de lucht hangen na die fatale aanrijding. Zelf is Hilda aan het werk op die bewuste dag maar wat ze er later van terug ziet komt overeen met het werk van de kunstenaar: ‘het beeld is iedere dag weer waardevol.’

Levenslang

Het aandenken van zo’n 30 centimeter hoog staat op een zuil naast de stoel van Hilda. Het is een stuk van haar leven geworden. ‘Mijn moeder steekt een kaars aan op de geboortedag van mijn broer en op 30 april. Afsluiten kun je het niet. Als nabestaanden hebben we levenslang.’

  • Beeldje van Apeldoorn als pronkstuk voor het raam
  • Beeldje van Apeldoorn wordt opgepoetst
  • Beeldje van Apeldoorn in de woonkamer
  • Beeldje van Apeldoorn dichtbij
  • Beeldje van Apeldoorn naast de stoel

Op het netvlies

De impact van de ramp blijft voor Hilda onverminderd groot. Drie jaar geleden overlijdt haar man maar dat voelt heel anders. ‘Die zwarte auto door het publiek, dat blijft je achtervolgen. Je wordt op televisie ook altijd nog met het beeld geconfronteerd. Toch blijft het onwezenlijk.’

Eeuwig brons

Het gemis draagt Hilda de rest van haar leven bij zich. Zal het bronzen beeld de herinnering voort laten leven als zij er ook zelf niet meer is? ‘Mijn kinderen hebben het drama bewust meegemaakt en zullen het beeldje nooit wegdoen. Ook als ik er niet meer ben blijft het een deel van de familie.’